“Als ze vragen hoe het gaat, zeg ik: alles gaat perfect”

‘Alles gaat perfect,’ zegt Houcine bij Jumbo

Houcine Basaidi (46) werkt vijf dagen per week bij supermarkt Jumbo. ‘Met de metro ben ik er zo en het is hier lekker gezellig.’

Het kantoor van Jumbo-filiaalmanager Francisco Garcia (44) ligt boven de winkel aan de rand van het Buikslotermeerplein in Amsterdam Noord. Het is een kale ruimte met een enorme ovale tafel in het midden. Aan de muur hangt een whiteboard waarop iemand de tafel van 9 heeft geschreven. Maar de onderste som klopt niet: ‘10 x 9 = 91’ staat er. Garcia: ‘Iedereen die hier binnenkomt zegt dat de laatste som niet klopt. Maar, zeg ik dan, wat mij opvalt is dat de eerste negen sommen wél kloppen.’ Het zegt iets hoe over Garcia naar zijn werknemers kijkt.

Vandaag staan er beoordelingsgesprekken met de vier deelnemers van Pantar op de agenda. ‘Feitelijk willen we ze zo normaal mogelijk behandelen. Met andere woorden: zo’n beoordeling is niet anders dan een reguliere medewerker zou krijgen, maar ik pas hem een beetje aan. Jip en Janneke-taal, zodat zij mij goed begrijpen.’

Nee, voor die beoordelingsgesprekken zijn ze niet zenuwachtig, zegt Garcia. Hij glimlacht: ‘Ik denk dat zij de meest luxueuze positie hebben binnen het bedrijf: er is geen druk en ze doen hun werk superleuk.’ Bovendien, zo vindt Garcia, je kunt iemand niet afrekenen op dingen waar hij of zij geen schuld aan heeft. De deelnemers hebben niet voor niets een afstand tot de arbeidsmarkt. ‘Bovendien ben ik gewoon superblij met ze en dat zeg ik ze dan. Een keer per jaar moet je ze een podium geven om ze dat te vertellen. Dan zeg ik dat ik supertrots ben.’

‘Eén keer per jaar moet je ze een podium geven. Dan zeg ik dat ik supertrots ben’

Alles gaat perfect

Het beoordelingsgesprek, ziet Houcine Basaidi daartegenop? ‘Nee,’ glundert hij, ‘want ze gaan vragen: “Hoe gaat het met je werk?” En dan zeg ik dat alles perfect gaat.’ Basaidi kwam in 1992 bij Pantar. Hij werkte bij verschillende bedrijven en sinds een jaar of vijf is hij werkzaam bij Jumbo. ‘Jumbo is lekker gezellig, met leuke collega’s.’ vertelt hij. Als Basaidi lacht – en dat doet hij veelvuldig –, dan knijpt hij zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik doe hier van alles. Vakkenvullen. Klanten helpen. Ik ben eigenlijk de eerste medewerker van Pantar.’ Houcine Basaidi werkt vijf dagen in de week van acht tot vier.

Hij komt iedere dag vanuit Amsterdam-west met de metro naar de supermarkt. ‘Ik ben er zo met die metro, dat duurt een kwartiertje.’ Zijn collega’s vindt hij leuk, perfect zelfs. Ook omdat ze onderling regelmatig grapjes maken. Wat vindt hij het allerleukste om te doen? Basaidi lacht: ‘Wat ik het leukste vind, vind ik moeilijk uit te leggen. Alles, behalve kassa draaien. Daar word ik een beetje zenuwachtig van.’ Hij draait de PDA-scanner in zijn handen, legt hem weer op tafel. ‘Met deze scanner kijk ik naar de datum. Het is ook een bestelcomputer.’ Francisco Garcia knikt: ‘Hiermee kun je voorraden bijhouden, afboekingen zien en schapkaartjes maken.’

Gericht op de mens

De vorige filiaalmanager was ‘een man van systemen en procedures’. Hij wenste ook met ‘u’ aangesproken te worden. Francisco Garcia werkt anders: ‘Ik ben echt gericht op de mens.’ Vroeger stonden er twee tafels in de kantine, en wat Garcia opviel, was dat de mensen van Pantar aan de ene zaten en de andere medewerkers aan de andere tafel.

Nu staat er één lange tafel en heeft hij iedereen verplicht om bij elkaar te zitten – uiteraard wel op anderhalve meter afstand. Het doel: meer interactie. In totaal werken er 160 mensen in dit filiaal en voor Garcia zijn ze allemaal gelijk. ‘De mensen van Pantar hebben gewoon een stukje begeleiding nodig. Ze zijn iets minder zelfstandig. Dat is helemaal niet erg. Ook dat ze wat minder snel zijn, is geen probleem. Alle vier hebben ze een enorm pluspunt ten opzichte van een reguliere medewerker: ze zijn super klantgericht. Ze gaan tot het uiterste om een klant te helpen. Niets is hen te veel.’

Iedere ochtend heeft de leidinggevende van de winkel speciaal met hen een ‘stand-up’: een korte bijeenkomst waarin de dag en de taakverdeling worden besproken. Dat kost 5 minuten en daarna gaan ze aan de slag.

Plezier en werkvreugde

Francisco Garcia kan het andere bedrijven absoluut aanraden deelnemers van Pantar in dienst te nemen. ‘Het geeft een hele hoop plezier en werkvreugde en Pantar regelt alle administratieve rompslomp eromheen. We hebben ook nog wat andere kandidaten, mensen met een bepaalde aandoening, en ook een statushouder. Voor hen moet ik jaarlijks UWV-formulieren invullen en aangeven waarom iemand een bepaalde loonwaarde
heeft en daar een percentage aan plakken.

Maar los van alles: iedereen ziet elkaar als collega’s. Ze krijgen een kerstpakket. Er wordt geen onderscheid gemaakt. Ik zie ze als Jumbo, ze horen bij deze winkel. Stel dat Jumbo zou besluiten om de samenwerking met Pantar te stoppen – wat ik me niet kan voorstellen –, maar stel, dan zou ik Houcine zeker in dienst nemen.’

Dit verhaal verscheen eerder in SW-Journaal, nr. 2 maart ’21,
tekst Karin Stroo, Foto: Johannes Abeling

#waardeinwerk

Bekijk hier onze andere inspirerende #waardeinwerk verhalen.

Charlène – voorvrouw Groen (Werkbrigade)

“Is in het groen werken iets voor jou?”, vroeg de medewerker van de Dienst Werk & Inkomen. “Echt niet, daar heb ik helemaal geen ervaring mee”, was Charlènes eerste reactie. Ze kon toen niet bedenken hoe deze vraag haar leven totaal zou veranderen.

Sociale interesse kun je niet kopen

Na bijna 40 jaar teamleider te zijn geweest stopt Gerrit deze week met zijn werk bij Pantar. In die tijd heeft hij de organisatie zien veranderen van een sociale werkplaats naar een sociaal ontwikkelbedrijf.

Pantar en Groene bouwhekken: Mooie buurten en baankansen

Bouwplaatsen maken een buurt niet erg aantrekkelijk. Kale metalen hekken rondom machines en zand. Hoe anders is het achter Amsterdam CS. Waar 150 houten hekken met plantenbakken de bouwplaats langs het IJ opfleuren. Ze maken niet alleen de omgeving mooier. Maar zorgen ook dat Amsterdammers, voor wie het hebben van een baan niet vanzelfsprekend is, weer kansen krijgen.