“Door dit werk hoef ik niet meer naar de sportschool”
Vijf dagen per week verzamelen Pantar-medewerkers zich in een klein kantoor achter de IJburglaan. Daar sorteren ze de post en vullen ze hun oranje PostNL-fietstassen. “Ik werk hier van tien tot twee uur”, legt Marijke (62) uit. “Zo heb ik nog genoeg tijd om mijn hond uit te laten.”
Ze woont al dertig jaar in Amsterdam. Maar wie goed naar Marijke luistert, hoort in de verte nog een Limburgse zachte g. “Op m’n 31e verhuisde ik naar Amsterdam. Hier kan je fijn opgaan in de menigte.” Dat sluit goed aan bij haar rebelse karakter, zoals ze het zelf noemt. Al haar hele leven past ze niet in de structuur van school en een gewone baan. “Als iedereen naar rechts gaat, dan kies ik links.” Zo kwam ze in Amsterdam zonder enige werkervaring. Via via leert ze sociaal ontwikkelbedrijf Pantar kennen. Na jarenlang inpakwerk en werk in de kassen komt ze op de afdeling Post op IJburg terecht. Een werkplek die prima past bij haar behoefte aan vrijheid.
Contacten met collega’s
Naast hondje Lola heeft Marijke nog drie katten en vier vogels. Haar dieren zijn haar alles. Mensen stellen haar te vaak teleur. “Ik ben mishandeld in relaties. Dat wil ik niet meer. Ik bescherm wat me lief is, mijn dieren.” Maar hoe lief haar dieren ook zijn, ze praten niet terug. Dat maakt de dagen soms eenzaam. Daarom is ze ook zo blij dat ze collega’s heeft om met een kop koffie de dag mee te beginnen. “Binnenkort ga ik met een paar collega’s naar de Zwarte Markt in Beverwijk. Dat heb ik echt nodig, anders komen de muren op me af.”
Buurtbewoners
Ook de praatjes met buurtbewoners kleuren haar dagen. Al jarenlang bezorgt ze post in dezelfde wijk. “’Hé, daar heb je tante Marijke’, roepen ze. Ze vinden het knap dat ik dit werk op mijn leeftijd nog doe en vragen hoe het met mijn hondje gaat.”
Natuurlijk is post rondbrengen ook wel eens lastig. “Ik zoek me soms suf naar de brievenbus. Mensen gaan er maar vanuit dat wij naar boven lopen om een pakketje aan de deur te bezorgen. Maar ik mag mijn fiets niet alleen laten.” Lachend: “En sommigen weigeren de blauwe enveloppen van de Belastingdienst.”
Voor Marijke geen ander werk meer dan post bezorgen. “Het geeft voldoening en ik hoef niet meer naar de sportschool. Dus het is goed voor mij én uiteindelijk ook voor mijn dieren.”
