“Mijn auto is netjes; met een lekker geurtje en goede sfeer”
Elke werkdag ziet Andy (52) de Bijlmer wakker worden. De zon komt op, langzaam wordt het drukker op straat. Hij rijdt rustig met zijn Pantarbusje door Zuidoost. Op weg naar Pantarmedewerkers die hij naar hun werk in Diemen brengt. Even een belletje: “ik sta over tien minuten voor je deur!” Radio aan en een babbeltje over hoe het weekend was. “Mijn auto is netjes; met een lekker geurtje en goede sfeer.”
Andy is al zo’n twintig jaar chauffeur bij Pantar. Steeds met tussenpozen van drie jaar. Waarna hij elke keer probeerde bij een regulier bedrijf aan de slag te gaan. Maar daar viel hij steeds uit door gezondheidsproblemen. Nu de artsen eindelijk hebben ontdekt wat hem mankeert en hij goede medicijnen heeft, gaat het beter. “Bij gewone bedrijven geloofden ze me niet als ik me weer ziekmeldde. Bij Pantar is er begrip. Ik moet ermee leren leven dat ik dagen heb waarop ik me slecht voel en niet kan werken. En opletten met stress.” Hij is dan ook erg blij dat hij sinds dit najaar een vast contract heeft bij Pantar.
Uitdagend werk
Als hij vertelt dat hij bij Pantar werkt, krijgt hij nog wel eens reacties zoals: daar werken toch alleen domme mensen? Iets wat hij zelf ook dacht voordat hij er begon. “Maar Pantar is er voor iedereen. Ik zeg altijd tegen mensen dat ze zelf eens moeten gaan kijken. Dat heb ik ook gedaan, ik was nieuwsgierig. En na al die jaren voel ik me hier helemaal thuis. Leuke collega’s en je wordt met respect behandeld.”
Naast personenvervoer rijden Andy en zijn collega’s ook goederen en post van A naar B. Zoals bijvoorbeeld voor de gemeente Amsterdam. Ze bezorgen bloedmonsters, vaccins en ander medisch materiaal bij huisartsen en GGD’en. En halen koffiedrab op bij de horeca waarmee andere bedrijven weer zeep maken. Genoeg uitdaging in het werk dus.
Van Zuidoost naar zonnige zuiden
Andy geniet van de ritjes door ‘zijn’ Zuidoost. “Ik ben trots dat het me gelukt is zo’n leuke baan te krijgen.” Maar over een jaar of vijftien hoopt hij de vroege ochtenden in de Bijlmer, in te ruilen voor de Spaanse zon. “Nu ik een vast contract heb, kan ik eindelijk mijn leven gaan voorbereiden. Ik droom van een huisje in Spanje. Ik hou van de rustige mensen en het lekkere eten, een soort Curaçao, maar beter. Hard sparen en dan gaat het me zeker weten lukken. Daar is de plek waar ik oud wil worden.”
