Een magazijn vol pallets en doorzettingsvermogen
“Kun je een video maken als ik op de reachtruck rijd?”, vraagt ze. “Dan kunnen mensen zien dat werken bij Pantar niet betekent dat je achterlijk bent.” Yvonne (51) is goudeerlijk en zegt wat ze denkt. Maar nog veel liever laat ze zien wat ze doet. Hoe ze een reachtruck soepel door het magazijn stuurt. En hoe ze pallets van metershoge stellingen haalt en weer netjes op de grond zet. “Ik heb mijn hele leven gehoord dat ik dingen niet kan. Nou, kijk maar eens. Hier het bewijs dat het me toch is gelukt.”
Vooroordelen
Door zuurstofgebrek bij haar geboorte heeft Yvonne altijd moeten knokken. Tegen beperkingen, maar vooral tegen vooroordelen. Over dat ze niet slim genoeg zou zijn voor een normale school. Over dat een vrouw niet in een magazijn zou kunnen werken. Of dat ze nooit zelfstandig zou kunnen autorijden.
Maar ze is niet het type om haar eigenwijze koppie te laten hangen. En is altijd blijven zoeken naar de grenzen van wat ze kan. Vanaf haar zeventiende werkte ze bij een sociaal ontwikkelbedrijf. Later werd dat Pantar. Van inpakwerk tot boekbinden en detacheringen bij bedrijven, ze weet het eigenlijk niet meer precies wat ze allemaal heeft gedaan. “Maar ik had altijd de droom om in een magazijn te werken.”
Van toiletrollen tot kerstpakketten
In het magazijn bij Pantar in Diemen werken acht medewerkers. Per dag worden er zo’n 80 pallets geleverd en weer opgehaald. Van toiletrollen van The Good Roll die bij Pantar de kenmerkende gekleurde verpakking krijgen. Tot pleisters voor Bevaplast en Kruidvat-voordeeltassen voor zwangeren. Richting de decembermaand wanneer Pantarmedewerkers weer druk zijn met kerstpakketten inpakken, worden er soms wel zo’n 200 pallets per dag in en uit het magazijn gereden.
Kansen
Yvonne maakt het weinig uit wat er op de pallets ligt. Zij kijkt alleen naar het stellingnummer, of de reachtruck niet per ongeluk de lampen kapot stoot en hoe groot de draaicirkel is. “Toen ik het rijden nog moest leren, draaide ik alleen maar rondjes om mijn as. Ik heb veel geoefend met collega’s. En mijn werkbegeleider geeft mij veel kansen om nieuwe dingen te leren. Dit is wat ik altijd voor ogen heb gehad, maar nooit mocht. Ik ben zo trots dat het me toch is gelukt.”
