“Door de fijne collega’s sta ik er niet alleen voor”
“Geen werk hebben vond ik afschuwelijk. Een baan is goed voor je gezondheid en de regelmaat in je leven.” Hans (57) weet hoe het voelt om langere tijd werkloos thuis te zitten. Maar gelukkig ervaart hij nu alweer heel wat jaren hoe fijn het is nuttig én onder de mensen te zijn. Als receptiemedewerker bij Pantar ontvangt hij bezoekers, beantwoordt telefoontjes en voorziet collega’s van de post en kantoorartikelen.
Eigenlijk is hij wiskundedocent en IT’er. “Maar ik vond het niet leuk om voor de klas te staan.” Doordat Hans worstelt met psychische klachten werkt hij het liefst op een plek waar de werkdruk niet te hoog is. Zo kwam hij tien jaar geleden bij Pantar terecht. Rustig bouwde hij er weer werkritme op. “Ik deed inpakwerk, was postbode in Noord en koffiemachineoperator in De Stopera. Maar ik vond het werk toch wat te simpel.”
Vragen beantwoorden
Zo begon hij aan een nieuwe uitdaging als receptiemedewerker. Een baan met precies de juiste uitdaging. “Ik krijg de meest onverwachte vragen. Van medewerkers die aan de balie komen met vragen over hun salaris tot aan telefoontje van een bedrijf dat planten overheeft en vraagt of ze Pantar er blij mee kunnen maken. Dan ga ik rondbellen. Dat is soms best lastig, want ik wil niet te veel mensen storen tijdens hun werk. Telefoneren heb ik echt moeten leren toen ik startte als receptiemedewerker. We krijgen ook cursussen over hoe om te gaan met lastige situaties en mensen die ongeduldig of boos zijn.” Als Hans het even niet meer weet, dan is er gelukkig altijd wel een collega in de buurt die meedenkt.
Goed gevoel
Alle vragen die Hans krijgt, houdt hij systematisch bij in een lijst. Daarin staan ook de namen van medewerkers en hun telefoonnummers. “Ik denk dat mijn studie wiskunde hier goed van pas komt. Vragen en problemen die zich voordoen benader ik graag analytisch. Als ze aan het einde van de dag weer zijn opgelost en ik mensen heb kunnen helpen, dat geeft me echt een goed gevoel.”
Niet alleen
Hans zit helemaal goed bij Pantar en hoopt er nog lang te kunnen blijven werken. “Ik heb misschien geen ‘officiële’ handicap, maar mijn psychische achtergrond is wel een soort van beperking. Maar beperking of niet, ik heb een leuke baan, ik heb geld en door de fijne collega’s het gevoel dat ik er niet alleen voor sta.”
